Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΟΛΟΝ - Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ .

...γράφει ο Hierocles Peladan

Με αφορμή την ανάρτηση που έκανα για τους -ισμούς και τους Διδασκάλους θα ήθελα τώρα να εκφράσω κάποιες σκέψεις που έχουν προκύψει από την μελέτη μου πάνω στον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό . Η εξέλιξη επιτυγχάνεται μέσω μιας κυκλικής και ανακυκλωτικής πορείας. Ξεκινά από μια αφηρημένη ουσία όπου όλα συνυπάρχουν σε αυτή σε μορφή σπόρου ενώ αυτή η ίδια εμπεριέχει όλα τα αρχέτυπα και τις ιδέες των κατώτερων κόσμων σε ιδεατή ενιαία συγκεντρωτική μορφή που περικλείει τα πάντα . Όλα είναι ένα εδώ χωρίς καμία ιδιαιτερότητα και κανένα συγκεκριμένο και διαχωρισμένο χαρακτηριστικό . Η ουσία αυτή είναι όπως ένα πανέμορφο νεφέλωμα που είναι πολύ όμορφο μεν αλλά που δεν έχει καμία εσωτερική διαφοροποίηση και είναι απλά μια πανέμορφη πολύχρωμη μάζα .


Καθώς η ουσία αυτή κατέρχεται σε πιο συγκεκριμένους κόσμους αρχίζει να διαφοροποιείται στα συστατικά της και κάθε σπόρος που εμπεριέχει μέσα της αρχίζει να ανθίζει και να παράγει πανέμορφα άνθη που είναι η εκδίπλωση των εσωτερικών του εγγενών ιδιοτήτων . Τα αρχέτυπα αρχίζουν και διακλαδώνονται σε μορφές και ιδιότητες και η αρχική ουσία εμφανίζει τις ενέργειες και τις κρυμμένες δυνάμεις της πολλαπλασιαζόμενη σε είδη και οργανισμούς .

Το δέντρο της ζωής παριστάνεται σε καμπαλιστικά και θεοσοφικά έργα ως ένα δένδρο που έχει την ρίζα του στον ουρανό και τα κλαδιά του στη γη , ως ένα ανεστραμμένο δένδρο δηλαδή . Και αυτό είναι πράγματι αυτό που συμβαίνει. Τα σύμβολα και τα αρχέτυπα του Ουρανού πολλαπλασιάζονται σε άπειρες μορφές και άπειρα είδη στη Γη , όπου η συνειδητότητα αρχίζοντας από τις αμυδρές δονήσεις που δέχεται η ζωή μέσα σε ένα ορυκτό εξελίσσει τις εγγενείς της δυνάμεις , εν υπνώσει ακόμη στη μάζα ενός ορυκτού , σε εν ενεργεία δυνατότητες στο σώμα ενός αρχαγγέλου . Έτσι το ένα γίνεται πολλά και όλες οι κρυμμένες δυνατότητες εκδιπλώνονται σταδιακά σε όλο και ανώτερους φορείς-δοχεία ζωής όπου η κάθε μια; Δυνατότητα χωρίς καμία να εξαιρείται γίνεται ενεργοποιημένη δύναμη και ενεργό χαρακτηριστικό .

Όταν λοιπόν όλοι οι σπόροι , οι οποίοι υπήρχαν ενσωματωμένοι στην αρχική ουσία , η οποία ονομάζεται στα σανσκριτικά Ακάσα , έδωσαν όλα τα άνθη που είχαν να δώσουν , εκδίπλωσαν όλες τις εγγενείς τους δυνάμεις και χαρακτηριστικά ,όλη αυτή η γνώση και όλες αυτές οι εμπειρίες από τα διάφορα είδη ζωής και συνειδητότητας συγκεντρώνονται και ταξινομούνται στην ανθρώπινη μορφή . Ο άνθρωπος εμπεριέχει στον φορέα του όλη τη γνώση και την εμπειρία της ζωής σε όλους τους κατώτερους φορείς όπου η ζωή είχε βρει πριν από αυτόν καταφύγιο . Αρχίζει έτσι τώρα η ανοδική πορεία .


Κάθε άνθρωπος είναι εντελώς διαφορετικός από τον συνάνθρωπο του . Κάθε άνθρωπος κρύβει μέσα του όλη την εμπειρία και τη γνώση της ζωής εξεφρασμένη όμως μέσα από την δική του ακτίνα και την δική του συνιστώσα . Στον άνθρωπο αρχίζουν πλέον οι ιδιότητες και οι ακτίνες του Θεού να φαίνονται ξεκάθαρα . Τώρα όμως υπάρχει μια σημαντική διαφορά . Τώρα όλες αυτές οι ιδιότητες και οι ακτίνες της ζωής δεν είναι όλες συμπυκνωμένες και ενοποιημένες σε μια αρχική μάζα σε νεφελώδη και ανενεργό μορφή .

Τώρα η κάθε μία από αυτές λάμπει ως ένας πνευματικός ηλιος μέσα από έναν άνθρωπο . Η αρχική συμπαντική ψυχή , η οποία εμπεριείχε όλες τις κατασκευαστικές δυνατότητες της ζωής και βρισκόταν στην αρχή της Δημιουργίας σε μια νεφελώδη αφηρημένη μορφή , τώρα διαιρέθηκε σε άπειρες ψυχές , διαφορετικές η μια από την άλλη αλλά όλες να λάμπουν σαν εκτυφλωτικοί ήλιοι με διαφορετικά χρώματα , με διαφορετική λάμψη και με διαφορετικό φως . Καθώς η εξέλιξη συνεχίζεται , ο ανθρώπινος φορέας δίνει τώρα τη θέση του σε έναν άλλο ακόμη πιο φωτεινό και εκτυφλωτικό φορέα , τον φορέα του υπερανθρώπου ή Θεανθρώπου ή Διδάσκαλου . Εδώ η ζωή φτάνει στο αποκορύφωμα της εκδηλώνοντας όλες πλέον τις κρυμμένες δυνατότητες και ενέργειες της και στο τέλος της ανοδικής πορείας συνενώνεται και πάλι με τον Λόγο . Ενώ όμως η αρχική εκπόρευση από το ένα στα πολλά έχει λίγο έως πολύ κατανοηθεί , η επανένωση από τα πολλά στο Ένα έχει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της παρεξηγηθεί .

Υπάρχει λοιπόν η άποψη , η οποία συνήθως διακινείται από οπαδούς του λεγόμενου new age και της ψευτοδιδασκαλίας του , ότι μετά την επανένωση με το Ένα , οι ψυχές δηλαδή οι ανώτεροι φορείς της ζωής , χάνουν και πάλι όλες τους τις ιδιότητες , χάνουν κάθε ιδιαιτερότητα τους , αφού γι αυτούς τους αμόρφωτους ιδαιτερότητα σημαίνει διχασμός και διαίρεση , χάνουν κάθε τι που ξεχωρίζει την μια από την άλλη και γίνονται όλες ένας χυλός μέσα στην αρχική αδιαμόρφωτη και αφηρημένη μάζα . Αυτή βέβαια η θεώρηση είναι φανερό ότι δεν εξυπηρετεί πνευματικούς σκοπούς αλλά αντίθετα εξυπηρετεί πολύ συγκεκριμένα σχέδια επί του υλικού πεδίου που εξυφαίνονται από την μαύρη και σκοτεινή ατραπό για καταστροφή κάθε είδους πολιτισμού και ανθρώπινης προόδου και δημιουργίας . Είναι η γνωστή θεωρία της ισοπέδωσης , του πονηρού στην βάση του « είμαστε όλοι ένα » , « είμαστε όλοι το ίδιο » , και η απόδοση κάθε ιδαιτερότητας κάθε ιδαίτερου ταλέντου κάθε πνευματικής διαφοροποίησης κάθε ξεχωριστής ενέργειας και ιδιότητας κάθε πολιτισμικής και φυλετικής διαφοροποίησης σε δήθεν φασιστικούς και αντιπνευματικούς στόχους .

Όταν λοιπόν οι ψυχές επιστρέφουν στη πηγή τους , με ένα φορέα Διδασκάλου ή Ντεβά ή Αρχαγγέλου , δεν χάνουν τίποτα από αυτά που την διαφοροποιούσαν στο υλικό πεδίο . Αντίθετα η κάθε μια; Ψυχή που συνενώνεται με το Όλον ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΩΣ ΔΩΡΕΑ στο ΟΛΟΝ την δική της διαφοροποίηση και μοιράζεται τις δικές της ξεχωριστές εμπειρίες με όλες τις άλλες ψυχές έτσι ‘ώστε όλες οι ψυχές να μοιράζονται όλες τους τις εμπειρίες , όλες οι ψυχές να συνεχίζουν να είναι διαφορετικές , όλες οι ψυχές να συνεχίζουν να διατηρούν το δικό της φως η κάθε μια αλλά όλες οι ψυχές να μοιράζονται την διαφορετκότητα τους με όλες τις άλλες . Κάθε ψυχή λοιπόν ή καλύτερα κάθε ανώτερος φορέας γιατί η ψυχή δεν είναι κάτι αφηρημένο και άυλο είναι απλά ο ανώτερος φορές του ανθρώπου ή ο φορέας του Θεανθρώπου τον οποίο χρησιμοποιεί αυτός στα πνευματικά πεδία , όταν φτάνει στο σημείο να συνενώνεται και πάλι με το ΟΛΟΝ αυτό που γίνεται είναι να συνενώνεται με το πλήθος των υπολοίπων ψυχών που βρίσκονται εκεί και να προσφέρει έτσι στο ΟΛΟΝ την δική της συνεισφορά από την περιπλάνηση της στα πεδία της ύλης .

Ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα λοιπόν και διαφορετικότητα μέσα στην ενότητα . Γνωρίζω ότι είναι λίγο δύσκολο να το συλλάβει κανείς αυτό αλλά με τον καθημερινό διαλογισμό που απαραιτήτως πρέπει όλοι να κάνετε , ασχέτως αν έχετε αποτελέσματα ή όχι , πάντα έχετε αποτελέσματα απλά δεν τα αντιλαμβανόσαστε , θα μπορέσετε να διευρύνετε τους πνευματικούς σας ορίζοντες και να ξεφύγετε από την επιφανειακή και μεθοδευμένη γνώση που σας δίδεται εκ του πονηρού για ιδιοτελείς σκοπούς σκοτεινών συμφερόντων .

Προσπάθησα να τα πω όσο πιο απλά μπορούσα και να μην χρησιμοποιήσω αποκρυφιστικούς όρους που πολλοί δεν θα τους καταλάβουν για να είναι όσο πιο απλό γίνεται . Θα τελειώσω εδώ με ένα τμήμα από βιβλίο του αγαπημένου μου Charles Webster Leadbeater

« Γεννάται όμως ένα ερώτημα : αφού η Μονάδα είναι εξαρχής από θεική ουσία και στη συνέχεια επιστρέφει και πάλι στην Θεότητα στο τέλος της μακρινής της περιπλάνησης , αφού είναι ήδη από την αρχή του ταξιδιού της γεμάτη σοφία και συμπόνια γιατί πρέπει αναγκαστικά να περάσει μέσα από όλη αυτή τη ταλαιπωρία της εξέλιξης στην ύλη απλά και μόνο για να επιστρέψει και πάλι στην πηγή της ;;
Η ερώτηση βασίζεται σε μια λανθασμένη αντίληψη των γεγονότων . Όταν εκείνο που ονομάζουμε ανθρώπινη Μονάδα εκπορεύτηκε από την Θεότητα , δεν ήταν στην πραγματικότητα καθόλου ανθρώπινη μονάδα και πολύ λιγότερο μια μονάδα σοφή και καλή , αλλά επιστρέφει στη συνέχεια με τη μορφή εκατομμυρίων λαμπρών Μυστών , ικανών να γίνουν ο καθένας από Αυτούς , ένας Λόγος που θα εμψυχώνει ηλιακά συστήματα .
Όπως ο άνθρωπος που χωρίς να ξέρει μαθαίνει να κολυμπά όταν πέσει στο νερό , βρίσκεται πρώτα σε κατάσταση απελπισίας και μετά μαθαίνει να κολυμπά και να κινείται ελεύθερα στο νερό , έτσι συμβαίνει και με την Μονάδα . Στο τέλος της περιπλάνησης της στα βάθη της ύλης θα είναι ελεύθερη στο Ηλιακό Σύστημα , ικανή να δρα σε οποιοδήποτε μέρος του , να δημιουργεί κατά βούληση και να κινείται όπως αυτή επιθυμεί . Κάθε ικανότητα που αναπτύσσει μέσα στην πυκνότερη ύλη τη διατηρεί για πάντα σε οποιαδήποτε κατάσταση . Αυτό που ήταν λανθάνον , εκφράστηκε , το εν δυνάμει έγινε υπαρκτό .
Στην αρχή η Μονάδα δεν είχε ανεπτυγμένη ατομικότητα , ήταν απλώς μια μάζα από πρωταρχική ουσία . Η διαφορά ανάμεσα στην κατάσταση στην οποία ήταν όταν ξεκίνησε για να εκδηλωθεί και σε εκείνη στην οποία βρίσκεται όταν επιστρέφει είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη ανάμεσα σε μια μεγάλη νεφελώδη μάζα λαμπερής ύλης και στο ηλιακό σύστημα που σχηματίστηκε στην συνέχεια . Η νεφελώδης ύλη είναι χωρίς αμφιβολία όμορφη , αλλά ασαφής και κατά κάποιο τρόπο άχρηστη . Ο Ήλιος όμως που ύστερα από αργή εξέλιξη σχηματίστηκε από αυτήν μπορεί πλέον και διαχέει ζωή , φως και θερμότητα σε όλους τους κόσμους και τους κατοίκους τους .


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

~Veritas vos Liberabit~

"Οι άνθρωποι με έχουν για εχθρό των δίκαιων νόμων, των οικογενειακών δεσμών και της παράδοσης. Ναι, λένε την αλήθεια. Δεν αγαπάω τους νόμους που έχει φτιάξει ο άνθρωπος... αυτό που αγαπάω είναι η ιερή και πνευματική ευγένεια που θα έπρεπε να είναι πηγή και βάση για κάθε νόμο στη γη."
Khalil Gibran